Umowa o audyt zewnętrzny w polskim prawie cywilnym

Publikacja stanowi pierwsze w polskiej literaturze prawniczej opracowanie poświęcone kompleksowej analizie konstrukcji oraz charakteru prawnego umowy audytu zewnętrznego z perspektywy prawa cywilnego. Opracowanie obejmuje zagadnienia dotyczące definicji oraz rodzajów audytu, genezy i ewolucji audytu na przestrzeni wieków, w tym na gruncie prawa polskiego.

Autor proponuje autorską definicję umowy audytu zewnętrznego, omawia rodzaje raportów sporządzanych w ramach tego stosunku zobowiązaniowego oraz analizuje prawa i obowiązki stron, zasady odpowiedzialności, jak również problematykę dopuszczalności posługiwania się substytutami przy wykonywaniu czynności audytowych. W opracowaniu wskazano ponadto granice zasady swobody umów, z uwzględnieniem postanowień umownych naruszających właściwość (naturę) umowy audytu. Umowa audytu zewnętrznego została poddana analizie porównawczej z umowami nazwanymi, w szczególności z umową zlecenia oraz umową o dzieło, a także z nienazwanymi stosunkami obligacyjnymi, takimi jak umowa outsourcingu, consultingu oraz due diligence. Przedstawiono również główne koncepcje doktrynalne dotyczące umów nienazwanych i umów mieszanych w kontekście kwalifikacji prawnej umowy audytu, jak również dokonano ustalenia właściwego reżimu prawnego mającego zastosowanie do tego stosunku zobowiązaniowego.

Należy przede wszystkim wskazać, że we współczesnej literaturze nie ma monograficznego prawniczego opracowania w zakresie objętym przedmiotem rozprawy. Tymczasem umowa o audyt zewnętrzny ma szerokie zastosowanie w obrocie gospodarczym zarówno prywatnym, jak i publicznym. Monografia jest więc realnym wkładem w sferę funkcjonowania umów empirycznych w praktyce, a w teorii niewątpliwie pokazuje szereg cech umowy o audyt zewnętrzny, które mają znaczenie w odkrywaniu istotnych elementów tej umowy.

Z recenzji wydawniczej prof. dr hab. Teresy Mróz